Styl dworkowy został wykreowany przez architektów polskich na przełomie XIX i XX wieku. Dworek stał się jednym z ważnych symboli narodowych, kiedy Polska utraciła niepodległość. W okresie dwudziestolecia międzywojennego, budynki o cechach charakteryzujących dwory wiejskie, zaczęto wznosić także w miastach. Styl dworkowy nadawano także budynkom użyteczności publicznej, oświatowym, domom ludowym, a także stacjom kolejowym.
Poszukiwanie i ratowanie tożsamości, nadało rangę symbolu narodowego i polskiej rodzimości, portykowi kolumnowemu, oznaczającemu wejście do posiadłości dworskiej. Portyk nawiązuje do stylu klasycznego, natomiast koncepcja architektoniczna bazowała także na formach neobarokowych i neorenesansowych (np. Dwór w Gołębiówce).
Zygmunt Czartoryski stworzył nawet dzieło nawołujące do poszukiwania narodowego stylu: „O stylu krajowym w budownictwie wiejskim”.
Domy w stylu dworkowym mają dwie główne cechy charakterystyczne: portyk wejściowy z kolumnadą oraz wysoki, czterospadowy dach, łamany w połowie. Wiele willi powstających w stylu dworkowym, nawiązywało do alkierzy, które zastąpiły niegdyś baszty. Alkierz to wykusz, z odrębnym zadaszeniem, który niekiedy wysokością wykraczał ponad korpus główny budynku. Wówczas zwano go basztą lub wieżą alkierzową.
Projekty dworków, oferowane przez współczesnych architektów, adaptują cechy tradycyjnego budownictwa do nowoczesnej technologii wznoszenia budynków. Działki budowlane są drogie, więc wiele uwarunkowań zewnętrznych, charakteryzujących, budynek i obejście: takich jak aleja wjazdowa, ogród dworski, czy dziedziniec najazdowy, nie realizuje się.
Projekty dworków polskich, we współczesnej odsłonie, dostosowuje się do indywidualnych uwarunkowań na działce budowlanej inwestora.
Projekty domów dworki, nie posiadają już budynków gospodarczych i wozowni w obejściu. Konie pociągowe zostały zastąpione przez konie mechaniczne, dlatego w ich miejsce powstają garaże i budynki gospodarcze do przechowywania narzędzi i mebli ogrodowych.
Poniżej przedstawiamy przykładowe projekty domów dworki:

Poszukiwanie i ratowanie tożsamości, nadało rangę symbolu narodowego i polskiej rodzimości, portykowi kolumnowemu, oznaczającemu wejście do posiadłości dworskiej. Portyk nawiązuje do stylu klasycznego, natomiast koncepcja architektoniczna bazowała także na formach neobarokowych i neorenesansowych (np. Dwór w Gołębiówce).
Zygmunt Czartoryski stworzył nawet dzieło nawołujące do poszukiwania narodowego stylu: „O stylu krajowym w budownictwie wiejskim”.
Domy w stylu dworkowym mają dwie główne cechy charakterystyczne: portyk wejściowy z kolumnadą oraz wysoki, czterospadowy dach, łamany w połowie. Wiele willi powstających w stylu dworkowym, nawiązywało do alkierzy, które zastąpiły niegdyś baszty. Alkierz to wykusz, z odrębnym zadaszeniem, który niekiedy wysokością wykraczał ponad korpus główny budynku. Wówczas zwano go basztą lub wieżą alkierzową.
Projekty dworków, oferowane przez współczesnych architektów, adaptują cechy tradycyjnego budownictwa do nowoczesnej technologii wznoszenia budynków. Działki budowlane są drogie, więc wiele uwarunkowań zewnętrznych, charakteryzujących, budynek i obejście: takich jak aleja wjazdowa, ogród dworski, czy dziedziniec najazdowy, nie realizuje się.
Projekty dworków polskich, we współczesnej odsłonie, dostosowuje się do indywidualnych uwarunkowań na działce budowlanej inwestora.
Projekty domów dworki, nie posiadają już budynków gospodarczych i wozowni w obejściu. Konie pociągowe zostały zastąpione przez konie mechaniczne, dlatego w ich miejsce powstają garaże i budynki gospodarcze do przechowywania narzędzi i mebli ogrodowych.
Poniżej przedstawiamy przykładowe projekty domów dworki:
Artykuł pochodzi z: Projekty dworków
2012-01-02 13:02:28























